Złota szpilka wykonana ze stopu złota oznaczonego próbą "9 CT", charakterystyczną dla jubilerstwa brytyjskiego i krajów anglosaskich od drugiej połowy XIX wieku. Forma oraz sposób oprawy kamienia pozwalają datować ten egzemplarz na okres późnowiktoriański lub wczesnoedwardiański, około 1880–1915.
Głowicę szpilki tworzy niewielki, okrągły medalion o dekoracyjnie opracowanej krawędzi. W centralnej części umieszczono raut diamentowy osadzony w motywie gwiazdy wyciętej w złotej płytce. Takie rozwiązanie było wówczas bardzo popularne – gwiaździste nacięcia wzmacniały refleksy światła i pozwalały optycznie powiększyć niewielki kamień.
Długa, smukła igła została delikatnie zdobiona spiralnym skrętem w części środkowej. Zabieg ten nie tylko wprowadza subtelny akcent dekoracyjny, ale także poprawia stabilność szpilki podczas noszenia. Podobne dodatki stanowiły ważny element eleganckiej garderoby przełomu XIX i XX wieku – wykorzystywano je do spinania krawatów, ascotów, koronkowych kołnierzy lub apaszek.